Μπορούμε να δούμε τον ήχο; (Το πείραμα του Ernst Chladni)

Ο Πυθαγόρας, ισχυριζόταν ότι η μουσική και οι δονήσεις των ηχητικών κυμάτων, μπορούν να έχουν θεραπευτικό χαρακτήρα. Αληθεύει κάτι τέτοιο σήμερα; Τι ακριβώς είναι οι ηχητικές δονήσεις, και τα λεγόμενα “cymatics”;

Πολλοί είναι αυτοί που ασχολούνται πάνω στις θεραπευτικές ιδιότητες των δονήσεων του ήχου, αλλά ακόμα, δεν υπάρχουν ιατρικές αποδείξεις να το επιβεβαιώνουν. Οπότε δε θα επεκταθούμε περαιτέρω. Η μουσική σίγουρα θεραπεύει την ψυχή, αλλά είναι δύσκολο να πούμε ότι μπορεί να κάνει το ίδιο και στο σώμα μας. Ο Mark Bass ωστόσο, λέκτορας στο τμήμα Βιοιατρικής του πανεπιστημίου του Σέφιλντ, είχε πει το 2015 πως: “Είναι πολύ πιθανό να χρησιμοποιηθούν ηχητικές δονήσεις για ιατρική χρήση μέσα στα επόμενα 3 με 4 χρόνια”.

Η μελέτη πάνω στην απεικόνιση του ήχου και των δονήσεων του, ονομάζεται Cymatics, δηλαδή, Κύματα – Κυματισμοί. Ο όρος αυτός, προήλθε το 1967 από έναν Ελβετό γιατρό όνοματι Hans Jenny, για να περιγράψει την περιοδική επίδραση του ήχου και των δονήσεων, πάνω στην ύλη. Αυτό όμως, δε σημαίνει ότι ήταν εκείνος που ανακάλυψε πρώτος τα φαινόμενα αυτά.

Να σημειωθεί όμως ότι, αυτά που αποκαλούμε ηχητικά κύματα, δεν είναι ακριβώς τα κύματα που έχουμε στο μυαλό μας. Ο ήχος δεν ταξιδεύει σε μορφή κύματος. Απλά έχουν καθιερωθεί με αυτό τον όρο. Ο ήχος, τουλάχιστον στις συχνότητες που ακούει και αντιλαμβάνεται το ανθρώπινο αφτί, δηλαδή μεταξύ 20Hz και 20.000Hz (20kHz), ταξιδεύει σφαιρικά.  (ΕΙΚΟΝΑ)

Οι πρώτοι άνθρωποι που ενδεχομένως απεικόνισαν τον ήχο, ήταν οι Αφρικανικές φυλές, χιλιάδες χρόνια πριν, καθώς ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που έφτιαξαν… τύμπανα. Τι σχέση μπορεί να έχει ένα τύμπανο με τα Cymatics;

Άμεση. Διότι η άμμος, σε μία παλλόμενη, τεντωμένη μεμβράνη σου δίνει τη δυνατότητα να παρατηρήσεις μερικά φαινόμενα.

Ο Leonardo Da Vinci, παρατήρησε ότι δονώντας ένα σκονισμένο ξύλινο τραπέζι, τότε η σκόνη αρχίζει και παίρνει διάφορες μορφές. Μετέπειτα, ο Γαλιλέος κάτι αντίστοιχο αλλά με ρινίσματα μετάλλου,

Ο Robert Hooke, περίπου μισό αιώνα μετά, το 1680, έφτιαξε μία συσκευή από μία γυάλινη επιφάνεια καλυμμένη με αλεύρι, χρησιμοποιώντας τη με ένα δοξάρι βιολιού. Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι, δεν είναι γνωστό εάν ο Hooke είχε πρόσβαση στις σημειώσεις των προηγούμενων 2, ή εάν έφτιαξε τη συσκευή μόνος του.

Και το 1787, έρχεται ο Γερμανός Ernst Chladni, ο πατέρας της Ακουστικής όπως συχνά τον αποκαλούν, δημοσιεύοντας το πρωτοπόρο βιβλίο του “Ανακαλύψεις στη Θεωρία του Ήχου”. Ο Chladni είχε σχεδόν σίγουρα πρόσβαση στις σημειώσεις του Hooke, αλλά η ιστορία διάλεξε να αναγνωρίσει εκείνον ως τον μεγαλύτερο μελετητή αυτών των φαινομένων.

Η μελέτη των Cymatics όμως, δε σταμάτησε στον Chladni. Στη συνέχεια εμφανίστηκαν κι άλλα μεγάλα ονόματα της Επιστήμης, όπως ο Michael Faraday,   η Margaret Watts-Hughes, ο προαναφερθής Hans Jenny, καθώς και πολλοί άλλοι, μελετώντας αυτά τα συναρπαστικά φαινόμενα.

Για περισσότερες πληροφορίες, παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο…

Πηγές και περαιτέρω πληροφορίες:

https://en.wikipedia.org/wiki/Cymaticshttp://www.cymascope.com/cyma_researc…https://www.britannica.com/science/so…https://en.wikipedia.org/wiki/Ernst_C…https://www.popsci.com/sound-waves-ac…http://www.academia.edu/5375634/Music…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *